W Wielki Piątek odczytując opis męki Pańskiej według św. Jana, słyszeliśmy pytanie Piłata; co to jest prawda? W Ewangelii wielokrotnie mogliśmy usłyszeć odpowiedź Chrystusa, że prawdą jest On sam. Ja jestem drogą, prawdą i życiem.  Dzisiejsza uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego przynosi najpełniejszą odpowiedź na to pytanie; prawdą jest to, że Chrystus zmartwychwstał.

Drodzy Siostry i Bracia!

Przed nami Wielki Post, czyli 40 dni, w czasie których - zgodnie ze wskazaniem, jakie w tegorocznym Orędziu na Wielki Post przekazał na Papież Benedykt XVI - mamy intensywniej spojrzeć na nasze życie w świetle Ewangelii. Dzięki takiej refleksji lepiej przygotujemy się do głębszego i radosnego przeżywania Świąt Paschalnych.

Kolejna, 91 rocznica odzyskania Niepodległości może być przeżywana różnie. Można wspominać zdarzenia historyczne, można snuć historiozoficzne myśli w poszukiwaniu Bożej opaczności. Można śledzić osiągnięcia poszczególnych dekad, podkreślać zasługi polityków, ludzi nauki i techniki, całego społeczeństwa. Można porównywać dwudziestolecie międzywojnia i ostatnie dwudziestolecie naszej odzyskanej wolności. To wszystko jest potrzebne chociażby, dlatego, aby nie zapomnieć. Naszym przodkom, walczącym o niepodległość, której odzyskanie kosztowało ich przelaniem krwi i potu, należy się ta pamięć i cześć.

21 kwietnia 1991 roku, witając Papieża w Pradze, ówczesny prezydent Czechosłowacji Václav Havel powiedział ze zdumieniem: „Nie wiem, czy wiem, co to jest cud, ale cudem jest to (...)", że wydawać się mogło, niemożliwym, że w kraju komunistycznym o silnych antyklerykalnych i antykatolickich tendencjach Prezydent Czechosłowacji będzie witał Papieża.

Widocznie tak już musiało być, że chrześcijanie od początku byli przesłuchiwani. Ten sam św. Piotr, który w dzisiejszej liturgii Słowa odpowiada przesłuchiwany przed Sanhedrynem, wezwie później wszystkich chrześcijan, aby byli „zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest" (1 P 3, 15).

Zapewne mało jest państw na świecie, które w swojej historii przeżywały utratę i odzyskanie niepodległości. Utrata niepodległości, która niekoniecznie musiała prowadzić do wyginięcia narodu, nie była łatwa do jej ponownego odzyskania. Polakom to się udało. Może zatem warto postawić pytanie, jak i dzięki czemu się to stało?

Drodzy Diecezjanie ! 

Jeszcze brzmią echem śpiewane przez nas kolędy, a już od najbliższej środy zwanej Popielcem przyjdzie nam śpiewać w jakże innym już nastroju pieśni wielkopostne. A potem będziemy uczestniczyć w nabożeństwach Drogi Krzyżowej i Gorzkich żali, rozważając Mękę Pańską, by wreszcie poprzez rekolekcje przygotować się należycie do Świąt Wielkanocnych.

Kiedy naszą refleksję rozpoczniemy od ogólnych uwag, poczynionych na kanwie książki Papieża Benedykta XVI, Jezus z Nazaretu, to tylko pozornie odbiegniemy od głównego tematu: Konstytucji 3-Maja i związanej z nią naszą odpowiedzialnością za Państwo i Ojczyznę.

Umiłowani Siostry i Bracia!

O ile inne okresy roku liturgicznego przeżywamy jako coś naturalnego, wpisanego zwyczajnie w czas naszego życia, o tyle Wielki Post rodzi w nas mocniejsze doznania, a każdorazowe jego rozpoczynanie budzi pragnienie głębszego przeżycia. Już niebawem, bo w najbliższą środę, rozpoczniemy czas Wielkiego Postu, który wzywając do pokuty, umartwienia i nawrócenia, jednocześnie stawia nas wobec konieczności postawienia pytań o sens naszej egzystencji, zarówno w wymiarze jej ostatecznego celu, jak i codzienności. Zauważmy, że rozpoczęciu okresu Wielkiego Postu towarzyszy zawsze wymowny znak posypania głów popiołem, co jeszcze wyraźniej ukierunkować ma nas na prawdę o znikomości naszego przemijającego życia i potrzebie szukania jego głębszego sensu.

Drodzy Diecezjanie

W najbliższą środę wraz z całym Kościołem rozpoczniemy Wieli Post. W liturgii słowa Środy Popielcowej Kościół raz jeszcze przypomni nam wezwanie samego Boga: nawróćcie się do Mnie całym swym sercem (l J 2,12). Kierując to wezwanie Kościół spełniając swój urząd kapłański powie za św. Pawłem: W imieniu Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem ! (2 Kor 5,20). Jak przyjmiemy to wezwanie?

Przed nami Wielki Post. W tym roku kalendarz liturgiczny tak się układa, że w krótkim czasie następują po sobie ważne jego okresy. Jeszcze niedawno przeżywaliśmy Adwent i Boże Narodzenie, kończy się, trwająca zaledwie miesiąc, pierwsza część okresu zwykłego i już nadchodzi nowy czas Kościoła - Wielki Post. Szybko następujące po sobie okresy liturgiczne pozwalają nam łatwiej uchwycić pedagogię Kościoła, która wyraża się w owej zmienności. W istocie w tej praktyce Kościoła chodzi o nas samych, chodzi o pomoc w szukaniu odpowiedzi na pytanie - Kim jesteśmy ?

Dzisiejsza uroczystość jest konsekwencją zdarzeń, które swój ostatni etap miały 25 marca br. Wszyscy uczestniczymy w historycznym momencie tworzenia nowej diecezji, Diecezji bydgoskiej. Pierwszy jej biskup obejmuje w niej posługę pasterzowania. Z czym przychodzi ten biskup do swojej diecezji?